Οι Leprous επέλεξαν να εμφανιστούν στην Ελλάδα τρείς φορές στα πλαίσια της περιοδείας τους για το “Melodies of atonement”. Μια στη Θεσσαλονίκη μας και άλλες δυο στην Αθήνα μας όπως σας ενημερώσαμε εδώ.
Μαζί τους σε όλες τις συναυλίες ήταν οι Νορβηγοί Crystal Horizon και οι Βρετανοί Progsters Ihlo. Προβλεπόταν μια άκρως ενδιαφέρουσα βραδιά, όπως ήταν και η προηγούμενες της σε Αθήνα πάλι και Θεσσαλονίκη.
Οι Νορβηγοί Crystal Horizon άνοιξαν την βραδιά
Μια μπάντα που διαθέτει ένα EP στη διάθεση της, το οποίο είναι και πολύ καλό by the way. Με ενέργεια το σχήμα από την Νορβηγία έδωσε την απαραίτητη ώθηση στο κοινό με το ιδιαίτερο της progressive. Ουσιαστικά μας παρουσίασαν δυο κομμάτια από το EP τους και επίσης τρεις ακυκλοφόρητες συνθέσεις. Τα τρια κομμάτια ήταν τα “Finally I fly“, “Falling again” και “Drifting“.
Από το EP τους είχαμε τα “All my dreams” και “Where you end“. Ατμοσφαιρικοί και δυναμικοί εκεί που πρέπει, θύμισαν και κάτι λίγα από Anathema της τελευταίας εποχής τους. To EP φέρει το όνομα της μπάντας και αξίζει τον οβολό σας.
Οι Ihlo ήταν ότι πρέπει για προεόρτιο των Leprous
Για μένα το καλύτερο support των τελευταίων ετών σε Progressive Metal συναυλία. Εξαιρετική εμφάνιση από τους Βρετανούς που δεν άφησαν σίγουρα κανέναν παραπονεμένο με το progressive rock/metal τους. Σίγουρα μια μπάντα που θα ασχοληθούμε στο μέλλον, δηλαδή βλέποντας το “Wraith” να οργιάζει πάνω στη σκηνή, καθόμουν με αποβλακωμένος. Επτάμιση λεπτά κατανυκτικής ατμόσφαιρας και progressive ήχων.
Οι Βρετανοί συνέχισαν με το “Reanimate” που μπορεί να ήταν λιγότερο ατμοφαιρικό και να έτεινε προς τους Tool, αλλά ήτάν ότι πρέπει για την εμφάνιση τους. Και πάμε και στο πρώτο τους άλμπουμ από το οποίο μας πρόσφεραν το “Starseeker”. Το τέλος ήταν το ομώνυμο από την πρόσφατη δουλειά τους, “Legacy”. Μια μπάντα που ήξερε που πάταγε και με έναν πολύ εκφραστικό τραγουδιστή που κουβαλούσε την εμφάνιση τους με επιτυχία.
Οι Leprous είναι οι Pain of Salvation της τελευταίας δεκαετίας
Και συναυλιακά και στις δουλειές τους έχουν πολλά κοινά με τους Σουηδούς “τιτάνες” του Progressive Metal. Μπορεί οι Σουηδοί να έχουν να κυκλοφορήσουν δουλειά μισή δεκαετία τώρα, όμως έχουμε τους Leprous που μας αποζημιώνουν. Δεν θα επεκταθώ στη δισκογραφία, δεν είναι της παρούσης και αφήστε που θα γράψω δοκίμιο αναλύοντας.
Όμως η παρέα του Einar αυτό που έκανε χθες ήταν μια από τις πιο διαδραστικές εμφανίσεις μιας progressive Metal μπάντας. Η συμμετοχή του κοινού και η επικοινωνία που είχε επιτευχθεί συντελόντας στην “χημεία” μεταξύ των δυο παραμέτρων ήταν απλά υπέροχη.
Και τι κι αν δεν έπαιξαν από τα δυο πρώτα άλμπουμ, δεν με ενδιααφέρει ειλικρινά. Οι συνθέσεις που επιλέχθηκαν από το κοινό ήταν ανάμεσα σε 60 προβαρισμένα κομμάτια. Αν και θα ήθελα ένα “Forced entry” αλλά μάλλον θα μείνω για πολύ καιρό με την όρεξη, μιας και ούτε στο Ελσίνκι το έπαιξαν όπως σας είχα μεταφέρει τις εντυπώσεις μου εδώ. Φυσικά την συναυλία την ξεκίνησαν με το “Atonement” από το τελευταίο τους άλμπουμ για το οποίο σας μιλήσαμε με τα καλύτερα λόγια εδώ. Πάμε στο αγαπημένο μου “The congregation” και στο εκπληκτικό “Third law”. Μεγάλος χαμός στο κοινό με μια υπέροχη δυναμική να υπάρχει σε όλο το Gagarin 205.
Οι Νορβηγοί μας πήγαν και στα πιο παλιά τους κομμάτια, όπως είναι το “The valley” από το “Coal” που μας έκανε να χοροπηδάμε από ενθουσιασμό. Η εμφάνιση επαγγελματική πέρα για πέρα και χωρίς ίχνος κούρασης από την μπάντα. Ο Baard Kolstad δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο στο drum kit αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά γιατί είναι από τους κορυφαίους drummer της σκηνής. Λέω μετά ωραία θα πάνε και προς το αγαπημένο μου “Bilateral”, τελικά πότε δεν έγινε. Δεν πειράζει γιατί αργότερα ήρθε το “Below” ένα από τα καλύτερα κομμάτια της σύγχρονης Progressive Metal σκηνής και από ένα άλμπουμ υπέροχο όπως είναι το “Pitfalls”.
Η συνέχεια ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή, η μπάντα είναι ξερνάει “φλόγες” πάνω στη σκηνή και η “χημεία” με τον κόσμο ειναι στο αποκορύφωμα της. Το “Out of here” έρχεται και ο κόσμος απλά έχει γίνει ένα με την μπάντα, τρομερές αντιδράσεις από το σύνολο των οπαδών τους. Ένα κομμάτι που μπαίνει δίπλα στο “Below” σε ποιότητα. Το “Red” ξεσηκώνει και από το ίδιο άλμπουμ έρχεται και “σκάει” και το “The price”. Ως ένα βαθμό έχει την τιμητική του το “The congregation” και πως να γίνει αλλιώς, μιλάμε για πολύ κομβικό άλμπουμ για την καριέρα των Νορβηγών.
Τα “Distant bells” και “Down” που ακολουθούν δεν μας αφήνουν να ξεκουρααστούμε έστω και λιγό, η μπάντα μας έχει μεταφέρει στη “διάσταση” της. Progressive Metal μεγαλείο!
Τα υπόλοιπα κομμάτια που ακολούθησαν ήταν από τα “Malina”, “The Congregation”, “Aphelion” και “Pitfalls”. Τέσσερα κομμάτια από τέσσερις δίσκους με έναν εκπληκτικό Einar στο “The flood” να μας παίρνει τα μυαλά. Τα άλλα τρια κομμάτια ήταν τα “From the flames”, “On hold” και “The sky is red”. Στο τελευταίο ειδικά χάσαμε την μπάλα, τεράστιο κομμάτι και μαγευτική εκτέλεση που μόνο οι Νορβηγοί μπορούν να σου μεταδώσουν τόσο συναίσθημα.
Μια ονειρική Κυριακάτική νύχτα
Σίγα που την επόμενη μέρα δουλεύαμε, δεν καιγόταν καρφί στην πλειονότητα των οπαδών. Η μπάντα ήταν “διαστημική” επάνω στη σκηνή καλύπτοντας με αρτιότητα σχεδόν όλη τη πλούσια δισκογραφία της. Μιλάμε για μια από τις καλύτερες Progressive Metal μπάντες της γενιάς μας που μας “χάρισε” τρεις εμφανίσεις στη χώρα μας. Οι Leprous παρέδωσαν μαθήματα σύγχρονου Progressive Metal.
Πάντα τέτοια!
Ευχαριστούμε πολύ το Ejekt festival.
Φωτογραφίες: Δέσποινα Σταματάκη
Link:https://www.facebook.com/DespinaStamatakiPhotography/
